Reelize Dev Logs.

Een shot terugzoeken na het weekend

Stel dat de regisseur maandag terugkomt op één shot uit de selectie van vrijdag. Dan wil je kunnen terugvinden wat er over dat shot was opgemerkt. Ook als de analyse lang is en het project intussen gesloten is geweest.

Op 10 november lazen we een eerder bewaard antwoord van TwelveLabs opnieuw in. Van alle 74 beschreven gebeurtenissen bleven de oorspronkelijke bewoordingen én de kanttekeningen bewaard. Zo kan een editor later zien of het model zeker was van wat het herkende. Bij een aparte proef met 100.000 verzonnen gebeurtenissen kon REELIZE ook na een herstart één gedeelte opvragen en het oorspronkelijke antwoord volledig teruglezen.

Dat maakt een beschrijving bruikbaar als ingang naar het materiaal. Waar het shot scherp wordt, hoelang de handeling doorloopt en op welk frame je eruit wilt, beoordeel je in de opname.

Wanneer kan een montagevoorstel de tijdlijn op?

‘Laat het interview doorlopen onder het volgende beeld’ is een bruikbare regieaanwijzing. Een tijdlijn heeft nog een paar antwoorden nodig. Welke uitspraak loopt door? Uit welke opname komt het beeld? En waar raken die twee elkaar precies?

Op 23 oktober verbond REELIZE de montageopdracht met de geselecteerde opnamen, het bijbehorende verhaalvoorstel en de plaatsing van beeld en geluid. Voor de controle gebruikten we speciaal gemaakt proefmateriaal waarvan de posities vooraf bekend waren. Dat leverde een voorstel van 79 frames op, met vastgelegde plaatsen voor het geluid. Ook een afgebroken opdracht moest als onafgemaakt terugkomen.

Voor een editor zit de winst in het terugzoeken: je kunt nagaan welke opdracht tot een bepaalde plaatsing leidde. Of een interview op die plek natuurlijk doorloopt, vraagt een luisterproef met echt materiaal.

Van welke versie was die montagenotitie?

Een regisseur zegt bij versie één dat het tegenbeeld te vroeg komt. Na een herstructurering van het interview staat op die plek een andere scène. Als de oude notitie automatisch meeschuift, gaat een editor misschien een knip herstellen waar nooit een probleem mee was.

In de lokale werkversie van 22 oktober kregen twee proefnotities elk een vaste plaats bij het voorstel en de passage waarop ze sloegen. We verlieten de pagina en herstartten de toepassing. Beide notities kwamen in de juiste volgorde terug. Bij het openen van een andere versie bleven de eerdere opmerkingen via de geschiedenis bereikbaar.

De proef controleerde of je later nog kunt reconstrueren waar de feedback over ging. Hoe snel een editor die oudere reactie tijdens een echte bespreking terugvindt, bleef een aparte gebruiksvraag.

Welk beeld hoort bij die zin in het verhaalvoorstel?

Een regel in een verhaalvoorstel kan heel concreet klinken. Voor een editor wordt hij pas interessant zodra je de opname ernaast kunt leggen. Gebeurt in dit shot werkelijk de handeling waarop die regel leunt?

Bij twee bestaande voorstellen maakte REELIZE de verwijzingen naar beeld aanklikbaar. Voor een kort aangewezen stuk kon je een fragment zonder geluid afspelen. Voor een langer stuk waren er vijf stilstaande beelden uit de opname. De formulering in het oorspronkelijke voorstel bleef bewaard, zodat je precies wist welke bewering je aan het bekijken was.

Vijf beelden kunnen genoeg zijn om te besluiten verder te zoeken. Ze vertellen je nog niet of een blik lang genoeg blijft staan om als reactie te gebruiken. Ook het geluid moest apart worden beluisterd voordat er een knip gekozen kon worden.

Sluiten ×

Komt een tijdlijn op de andere montageset bij de juiste take uit?

Bij een overdracht kan een tijdlijn er op het eerste gezicht prima uitzien: de shots staan op de juiste plek en de speelduur klopt. Toch kun je met een andere versie van een opname verbonden zijn. Vooral na het verplaatsen van materiaal wil je weten welke take de volgende editor echt voor zich heeft.

REELIZE controleerde in een lokale proef de inhoud van het gekozen bronbestand. Na het verplaatsen kon de toepassing de nieuwe locatie vastleggen en dezelfde controle herhalen. Vervolgens schreef ze de montage naar een XML-uitwisselbestand. Een onafhankelijke controle las de posities en lengtes uit dat bestand terug.

Dat is één deel van een overdracht dat je vooraf kunt controleren. Of een specifiek montageprogramma de XML ook opent met de bedoelde beelden en geluidskanalen, moet op die ontvangende set worden uitgeprobeerd.

Een beeldzoeker en een tweede lezer aan dezelfde montagetafel

Een bruikbaar tussenshot vinden en beoordelen wat het onder een interviewzin suggereert, zijn twee verschillende klussen. Daarom bekeken we in deze proef wat TwelveLabs en Gemini elk konden bijdragen. TwelveLabs beschreef 74 gebeurtenissen in het aanvullende beeld. Gemini bekeek tien geselecteerde fragmenten en leverde 29 complete waarnemingen. De onafgemaakte verhaalsuggesties aan het einde van dat antwoord bleven buiten de selectie.

Bij één interviewzin leek de eerste transcriptie een naam te noemen. De zoekanalyse van TwelveLabs en de beoordeling door Gemini kwamen met dezelfde andere lezing: “but then also”. Drie verbindingswoorden zouden de passage een andere betekenis geven. Het verschil bleef in de aantekeningen staan voor iemand die de zin met de omliggende vragen kon terugluisteren.

Twee van de drie verhaalrichtingen werden met de aanvullende informatie bijgesteld. De editor kreeg vervolgens per richting de opbouw, de mogelijke beelden en de zwakke plekken te zien, met ruimte om richtingen te combineren of alle drie terug te sturen.

Is die camerabeweging een fout, of volgt de camera het onderwerp?

In een volgshot kan het kader plotseling verschuiven omdat de cameramens het onderwerp bijhaalt. In een andere take betekent zo’n beweging dat de camera nog naar een kader zoekt. Wie beide op grond van dezelfde bewegingsmeting weggooit, kan precies het shot verliezen dat de editor nodig heeft.

Op 12 oktober vergeleken we metingen aan twaalf fragmenten met eerdere beoordelingen van de takes. Bij een bruikbaar volgshot signaleerde de meting een onregelmatige beweging. Bij een langzame pan miste ze juist het schokje aan het einde dat de kijker eerder had gezien. En in één take viel een waarschuwing voor scherpte samen met achttien frames die als bruikbaar waren beoordeeld.

De metingen bleven bij het materiaal beschikbaar als aanwijzing om terug te kijken. Ze bepaalden geen automatische afkeuring of nieuwe knip.

Van goedgekeurd plan naar een tijdlijn van 5:30

Als de editor de inhoudelijke keuzes eenmaal heeft beoordeeld, wil je bij het bouwen van de tijdlijn precies die keuzes terugzien. REELIZE zette een vastgelegd plan om in een DaVinci Resolve-tijdlijn van vijf minuten en dertig seconden. Alle 27 afgesproken montagegebeurtenissen kwamen overeen met het plan. Er was ook een volledige kijkversie, zodat de film van begin tot eind beoordeeld kon worden.

De beoordelaar herkende een samenhangend begin, midden en einde en kon zich voorstellen de versie met weinig afwerkwerk over te nemen. Dat oordeel betrof één verkorting van een al afgemonteerd programma. Een stapel ruwe draaidagen brengt andere keuzes mee, van een take uitzoeken tot een scène voor het eerst opbouwen. Daar gaf deze tijdlijn nog geen antwoord op.